ILLES MEDES

In 1983 respectievelijk 1985 werd een 75 meter brede strook rond de Medeseilanden wettelijk tot beschermd gebied verklaard vanwege de zeldzaam rijke onderwaterflora – en fauna. De levens- en groeivoorwaarden bij de Medeseilanden zijn niet alleen ideaal door de nabijheid van de kust (1-2 kilometer) en de uitmonding van de rivier de Ter, maar ook door de noordelijke stromingen die met micro-organismen verrijkt water aanvoeren. Er zijn acht duidelijk onderscheiden leefmilieu's waaronder een overhangende rotsformatie van lithophyllum tortuosum, verkalkte algen die intussen driekwart van de Medeskusten bedekken. Verder zijn er de noordoostelijke steil in zee aflopende hellingen met een groot aantal rode algen en een onderwaterlandschap, dat onafhankelijk van het jaargetijde voortdurend verandert.

Er is de overgangszone op diepten tot 15 meter, met grote steenblokken die door hun kleine holten een ideaal leefgebied zijn voor een groot aantal vissen en schaaldieren. Een vijfde leefmilieu vormt de Neptunusvlakte die op de landinwaarts gelegen zijde groeit. Het zijn kleine struikjes met grashalmen die tot 1 meter lang zijn. Er is de koraalwereld op diepten onder de 20 meter, met zijn uit koraal bestaande riffen, waartussen wel 600 diersoorten leven. Er zijn grotten en holten, die onderdak bieden aan onder andere roofvissen zoals de zeepaling en er zijn afzettingen van de fijnste deeltjes van anorganische substanties en vergane dier- en plantenresten.

Hier voelen grotere vissen zoals de hondshaai en enkele rogsoorten zich thuis. Het open water is een wereld met miljoenen micro-organismen en grote scholen sardines en ansjovis. Kortom een fascinerende, bonte wereld met meer dan 1300 verschillende levende wezens, een wereld die sinds 1992 vanuit de onderzeeboot Nautilus bekeken kan worden.