Dit bergmassief met typische Mediterrane eigenschappen is gelegen tussen de regio's van El Gironès en El Baix Empordà. Het gebied, dat beschermd wordt, is bijna 29.000 hectare groot. Les Gavarres beslaat het noordelijke deel van het Catalaanse gebergte. In de loop van de tijd heeft de erosie de bergen vervormd. De bergen zijn over het algemeen afgerond en niet hoger dan 500 meter, behalve de toppen van la Gavarra (537 meter) en d'Arques (531 meter), wat de hoogste punten van het gebied zijn.
Het gebied wordt doorkruist door een netwerk van rivierbeddingen en stroompjes die gedurende een groot deel van het jaar droog liggen door het klimaat in de regio. Toch komen er vaak heftige regenbuien voor, die de rivieren vol doen lopen en kleine meertjes vormen. De belangrijkste rivieren in dit gebied zijn de Daró en zijn zijtakken (waarvan El Risec en El Vilar de grootste zijn) en de rivieren de Celré, Bugantó, Verneda en Els Molins.
Les Gavarres is een bosgebied. De aanwezigheid van dit grote mediterrane bos als geheel, meer dan speciale flora of fauna, maken dit gebied zo bijzonder. Het bos wordt alleen onderbroken door een enkele boerderij of een klein gehucht, die ver uit elkaar liggen. Steeneik- en kurkeikbossen zijn kenmerkend voor Les Gavarres. Pijnbomen vormen ook grote bossen, dit komt door uitbreiding na branden, houtkap en het verlaten van landbouwgebieden.
De fauna is typisch voor een Mediterraan bosgebied, met enkele belangrijke afwezigen door menselijke druk uit de omliggende bewoonde zones. Ondanks dit alles hebben de gevarieerde culturen van de bewoners van dit gebied een historische waarde gegeven aan dit bergmassief.
Bouwwerken met historische waarde dateren uit de megalithische periode, in de vorm van grafmonumenten. Veel middeleeuwse forten en religieuze gebouwen kunt u ook vinden in dit gebied, met name in de heuvels van het massief, waar het land minder steil is en de bossen minder dicht.
De culturele erfenis van het gebied bevat ook recentere architectuur, zoals de middeleeuwse dorpjes van Monells, Sant Sadurní de l'Heura, Cruïlles en La Pera. Er zijn grote, traditionele boerderijen en gebouwen die voort zijn gekomen uit de exploitatie van natuurlijke bronnen, zoals kalkovens, molens, doorwaadbare plekken, steenkoolvoorraden, waterbronnen en waterputten.
Vanaf de tweede helft van de 20ste eeuw, toen de ontvolking van het gebied het grootst was, werd het gebied een belangrijke recreatiezone voor de mensen uit de omliggende dorpen en steden. Dit kwam mede door de enorme toeristenstromen uit het buitenland naar de Costa Brava. Door het gebruik als recreatiegebied zijn er veel paden en weggetjes ontstaan die u de mogelijkheid geven om een goed beeld van het gebied te krijgen.