HANDELAREN EN KOLONISATOREN

Ongeveer rond dezelfde tijd verkenden de Feniciërs uit het huidige Libanon de Middellandse Zee. Rond 1100 v.Chr. bereikten ze Spanje waar ze talrijke handelsnederzettingen stichtten. De eerste was Gadir (Cádiz), gevolgd door Malaka (Málaga) en Abdera (Adra) aan de Costa del Sol. Het contact met de wereldwijze Feniciërs introduceerde de Kelto-Iberiërs met het concept van geld. Na 650 v.Chr. mengden Griekse kooplieden zich in de strijd om Spanjes vruchtbare land en rijke voorraden mineralen. De Grieken hebben aan de Costa del Sol nooit een grote rol gespeeld. Ze waren er maar kort, maar introduceerden wel de olijf en de druif.

De Carthagers, een Noord-Afrikaans, aan de Feniciërs verwant volk, namen vervolgens een groot deel van Zuid-Spanje in bezit, te beginnen met Cádiz (501 v.Chr.). Ze breidden hun invloed langs de Guadalquivir uit tot Córdoba en Sevilla. Aan de Costa del Sol stichtten ze in 240 v.Chr. de stad Carteya die over de baai van Algeciras uitzag. Ze begonnen er visverwerkende fabriekjes en brachten de handel in mineralen tot bloei. Carthago verloor tijdens de Eerste Punische Oorlog (264-241 v.Chr.) het grootste deel van zijn Spaanse bezittingen door aanvallen van de Iberiërs. In het begin van de Tweede Punische Oorlog (218-201 v.Chr.) keerden aanvankelijk de kansen, maar toen Hannibal met zijn leger over de Pyreneeën en de Alpen naar Rome trok, landden de Romeinen in Spanje. Ze sneden Hannibals aanvoer af en bleven er nog zeshonderd jaar.